Hai hai hai hai. Post sebelum ni kan aku sedih sedih je kan? Kali ni aku tak tahu lagi nak sedih atau tidak. ^_^
Sejak pemergian Adek kan, aku aku aku ___ okay tak boleh cakap hahaha. Lepas tu aku tak __ and selalu ___ selama seminggu. Memang keadaan critical lah aku masa tu tapi tak apa, aku dapat recover balik sikit dengan pertolongan someone iaitu Nik Amani Syahirah binti Othman iaitu pelajar dari kelas tingkatan 5 Al-Razi, dengan kata lain iaitu kakak ku di sekolah. Dia dah jadi kak ku selama 4 tahun dah. Sejak aku form 1 sampai lah aku form 4. Dia lah yang beri aku semangat and dia lah yang dengar luahan hati aku time tu and dia juga lah yang meneman aku time aku menangis. =') . Dia selalu disisi aku, aku sayang sangat kakak aku.
Hari tu kan, aku busy sangat. Time tu waktu balik and ada lah hal sikit dengan kak mani, pastu aku tengok jam dah waktu balik and aku pun kene pergi ke tempat lain pastu kak mani mintak aku tolong angkat Hamper yang besar tu tapi aku gaduh nak kejar fahmi sebab nak tumpang dia pergi suatu tempat jadi aku tak tolong lah kak mani. Aku pergi kejar fahmi, tengok tengok dia dah tak ada. Sejak hari tu, kak mani pun merajuk dengan aku. Uwaaa. Aku panggil dia tak layan. Aku tegur dia buat tak kenal. Pastu satu hari tuh, aku minta maaf banyak kali tapi dia masih buat tak tahu jadi aku pula yang merajuk dengan dia . Dia tegur aku paling ke arah lain, kalau terserampak dengan dia aku tegur kawan dia je. Hahahaha. Pastu kelmarin aku depan musalla dan sedang berpaling depan ke arah musalla. Dia pun datang kat arah belakang and tegur. Pastu aku pun tegur kawan dia macam selalu lah, pastu kak mani ckp "Kak mani? takpo lah ngaju lagi gak" dengan nada yang merajuk gitu. Aku pun fikir, sampai bile aku nak merajuk. Aku pun tegur "Hai kak mani'. Nasib baik semuanya kembali kepada asal. Thank god semuanya kembali kepada asal, selama tak ada kak mani, aku rasa sunyi je.
No comments:
Post a Comment