Thankz.

HUWA HUWA HOIIIIIIIII HEIIIIIIIII APEKE HEEEEEE HOIIIIIIII.

Hai, hari ni hari sedih. 
Syairah Hanani kan, dia tak cakap pun dekat aku yang dia nak datang ke sekolah. Tak ada orang pun kasi tahu aku. Tapi aku tahu dengan sendirinya sebab aku terbaca comment dia. Tapi tak apa lah, aku tak kisah pun dia tak bagi tahu dekat aku. Sejak dia pergi, hidup aku kosong kan tapi dia tak tahu pun. Aku tak kisah semua tuh. Aku nak kau tahu yang aku rindu kau. 

Hari ni kau datang ke sekolah sebab cuti,. Banyak kali aku nampak kau tapi aku buat-buat tak nampak. Sebab ketika tu, aku tak nak kacau kau bertemu dengan kawan-kawan kau yang lain. Ketika mula kau tegur dan buat pertama kalinya aku bercakap dengan kau. Aku menipu, yang aku tak nampak kau. Tak apa, aku tanggung dosa menipu tu. Tetapi masa tu aku ingin sangat bertemu dan berborak dengan kau tetapi kau pula sedang bercakap dengan ____ a.k.a. anak saudara kau. Jadi aku biar kan pula, sehingga lah tamat waktu persekolahan dan aku tak cakap pun apa yang aku nak cakap. 

Tahu tak, aku nak nangis sekarang ni. Tahu tak yang aku nak sangat cakap dengan kau. Aku bukan nak cakap 10-20 minit. Aku nak cakap 3-4 jam dengan kau.  Aku nak bagi tahu semuanya pasal yang terjadi sejak pemergian kau itu tapi apakan nasib. Hajat aku tidak tertunai, tak apa lah. 

Aku nak pergi rumah kau tapi kau bagi alasan yang kau hendak ke lain. Jadi, aku cuma menjawab dengan simple. Tak apalah, mungkin aku tak dibenarkan untuk bercakap dengan kau. Setiap kali aku mesej pula, kau selalu akan jadi tak ada mood nak mesej. Bila aku nak telefon kau memberi alasan bahawa takut warden datang mari check. Bila aku mintak kau cerita pasal hal yang lain, kau memberi alasan susah nak cerita kot mesej guna telefon tu. Tak apalah

Mungkin kau tak anggap lagi yang aku kawan baik kau. Malah, hubungan kita semakin jauh. Walaupun begitu, aku tetap akan anggap kau sebagai BFF. Walau aku sakit hati banyak kali, walau aku sedih banyak kali. Thankzz for everything kawan. Aku harap kau happy lah, tu je permintaan aku. 

Bye Bye

Adik sayang kakak.

Hai hai hai hai. Post sebelum ni kan aku sedih sedih je kan? Kali ni aku tak tahu lagi nak sedih atau tidak. ^_^
Sejak pemergian Adek kan, aku aku aku ___ okay tak boleh cakap hahaha. Lepas tu aku tak __ and selalu ___ selama seminggu. Memang keadaan critical lah aku masa tu tapi tak apa, aku dapat recover balik sikit dengan pertolongan someone iaitu Nik Amani Syahirah binti Othman iaitu pelajar dari kelas tingkatan 5 Al-Razi, dengan kata lain iaitu kakak ku di sekolah. Dia dah jadi kak ku selama 4 tahun dah. Sejak aku form 1 sampai lah aku form 4. Dia lah yang beri aku semangat and dia lah yang dengar luahan hati aku time tu and dia juga lah yang meneman aku time aku menangis. =') . Dia selalu disisi aku, aku sayang sangat kakak aku.

Hari tu kan, aku busy sangat. Time tu waktu balik and ada lah hal sikit dengan kak mani, pastu aku tengok jam dah waktu balik and aku pun kene pergi ke tempat lain pastu kak mani mintak aku tolong angkat Hamper yang besar tu tapi aku gaduh nak kejar fahmi sebab nak tumpang dia pergi suatu tempat jadi aku tak tolong lah kak mani. Aku pergi kejar fahmi, tengok tengok dia dah tak ada. Sejak hari tu, kak mani pun merajuk dengan aku. Uwaaa. Aku panggil dia tak layan. Aku tegur dia buat tak kenal. Pastu satu hari tuh, aku minta maaf banyak kali tapi dia masih buat tak tahu jadi aku pula yang merajuk dengan dia . Dia tegur aku paling ke arah lain, kalau terserampak dengan dia aku tegur kawan dia je. Hahahaha. Pastu kelmarin aku depan musalla dan sedang berpaling depan ke arah musalla. Dia pun datang kat arah belakang and tegur. Pastu aku pun tegur kawan dia macam selalu lah, pastu kak mani ckp "Kak mani? takpo lah ngaju lagi gak" dengan nada yang merajuk gitu. Aku pun fikir, sampai bile aku nak merajuk. Aku pun tegur "Hai kak mani'. Nasib baik semuanya kembali kepada asal. Thank god semuanya kembali kepada asal, selama tak ada kak mani, aku rasa sunyi je.